• 2010-05-25

Fakty z życia. Fotografia brytyjska 1974-1997

Od 8 maja do 11 lipca 2010 roku | Muzeum Narodowe w Krakowie

W ramach tegorocznej edycji Miesiąca Fotografii w Krakowie otwarta zostanie obszerna ekspozycja będąca panoramą brytyjskiej fotografii z lat 1974-1997, która w tym czasie przeszła niebywałą ewolucję. Wystawa, której kuratorką jest Katy Barron, ma przede wszystkim w jak najszerszym stopniu zaprezentować polskiej publiczności rozwijającą się na przestrzeni trzech dekad fotografię brytyjską. Stąd obfitość nazwisk, różnorodność postaw artystycznych, wielorakie perspektywy widzenia samego medium.

Chris Steele-Perkins, The Teds. Combing hair in the mirror. Bradford Market Tavern © Chris Steele-Perkins

Wybrani przez Katy Barron fotografowie, których zdjęcia zostaną zaprezentowane na wystawie, to postaci kluczowe dla rozwoju fotografii w Wielkiej Brytanii, doskonale rozpoznawalne także poza jej granicami. Większość z nich zrzeszona jest w prestiżowych agencjach fotograficznych, takich jak Magnum Photos czy Viva. Ze względu na obszerną zawartość merytoryczną projektu, kuratorka podzieli ekspozycję na kilka niezależnych, stworzonych w oparciu o klucz tematyczny części.

Chris Killip (1946) – zrezygnował w latach 60. z tworzenia fotografii komercyjnej na rzecz dokumentu. Jego zdjęcia utrzymane w klasycznej, czarno-białej tonacji, portretują odchodzące w przeszłość zwyczaje mieszkańców Wyspy Man (Isle of Man, 1973), skąd Killip pochodzi. W latach 1976-1987 w północno-wschodniej Anglii artysta wykonuje zdjęcia do albumu In Flagranti (1988), podsumowującego dekadę rządów Margaret Thatcher, których skutkiem były nieodwracalne zmiany w tradycyjnym, przemysłowym krajobrazie. Za opublikowane zdjęcia otrzymał II Nagrodę Henri Carter-Bressona. Pod koniec lat 70. otworzył Side Gallery w New Castle gromadzącą środowisko brytyjskich dokumentalistów.

Chris Steele-Perkins (1947) – fotografował ulegającą całkowitej komercjalizacji przestrzeń angielskich miast. Interesowało go także stosunkowo nowe zjawisko subkultur młodzieżowych – w słynnym albumie The Teds (1979) sportretował czerpiących z mody epoki edwardiańskiej Teddy Boys. Większość jego projektów poświęconych jest problemom państw Trzeciego Świata oraz współczesnym konfliktom zbrojnym (Beirut: Frontline Story, 1981; Afghanistan, 2001).

Jem Southam (1950) – fotograf pejzażu. Jego twórczość opisuje zmiany zachodzące na angielskiej wsi. Interesują go relacje zachodzące między ludźmi a przyrodą, która ich otacza. Twórca cykli fotograficznych: The Red River (1982-1987), The Raft of Carrots (1992).

Baby, DHSS Office, Birmingham, 1984 Z cyklu Beyond Caring, @ Paul Graham Dzięki uprzejmości Anthony Reynolds Gallery, Londyn

John Davies (1949) – pejzażysta znany z analitycznego, subtelnego stylu. Fotografując miejski i przemysłowy krajobraz, korzystał z klasycznej czarno-białej kliszy. Artysta, który zainteresowany jest czystym krajobrazem i jego wymiarem metafizycznym. Niezwykłą rolę w jego fotografiach pełni światło. Początkowo koncentrował się na pejzażu dzikim i naturalnym (albumy Mist Mountain Water Win, 1985 oraz Skylines, 1993). W latach 80. zainteresował się poprzemysłową przestrzenią miejską (album A Green and Pleasant Land, 1996).

Paul Graham (1956) – jako pierwszy dokumentalista zaczął używać barwnej taśmy, zarezerwowanej w fotografii brytyjskiej dla zdjęć komercyjnych. W latach 1981–1982 fotografował jedną z głównych arterii komunikacyjnych północnej Anglii (A1 – The Great North Road, 1993). Jednocześnie podjął się fotograficznego problematyzowania złożonych zagadnień – album New Europe (1992), do którego zdjęcia powstawały w latach 1988-1993, odnosi się do kwestii homogenizacji kultury europejskiej w czasach późnego kapitalizmu.

Tom Wood, Titian Mother, from the series "Photieman", 1985, © Tom Wood

Tom Wood (1951) – klasyk kolorowej brytyjskiej fotografii dokumentalnej, mocno oddziałujący na młodsze pokolenia dokumentalistów. Autor albumu Looking for Love (1989), w którym sportretował młodą, brytyjską kulturę disco. W latach 1982–1985 Wood odwiedzał Disco Reach Night Club w New Brighton – pierwszy tego typu klub w północnej Anglii. Obserwacja prowadzona przez Wooda jest niezwykle wnikliwa, posiada niemal antropologiczny charakter. Inne albumy Wooda to: All Zones Off Peak (1998), People (1999) oraz Photie Man (wspólnie z Padraig Timoney, 2005).

Martin Parr (1952) – najbardziej rozpoznawalny brytyjski dokumentalista. Obecnie ikona fotografii postmodernistycznej, w latach 70. koncentrował się głównie na krajobrazach przemysłowych północnej Anglii (Bad Weather 1982, A Fair Day 1984). Od 1984 tworzy już rozpoznawalne, kolorowe fotografie. Jego pierwszy barwny cykl to Last Resort: Photogaphs of New Brighton (1986), w którym kontynuuje utrzymaną w duchu Tony’ego Ray-Jonesa obserwację Brytyjczyków w czasie wolnym. Podobnie jak Ray-Jones, także Martin Parr kolekcjonuje pocztówki. Część z nich, wykonana przez Johna Hinde’a, stanowi bezpośrednią inspirację dla jego barwnych fotografii. Parr jest autorem cyklu Signs of the Times: A Potrait of the Nation’s Tastes (1992) bezwzględnie podsumowującego obyczaje i gusta współczesnych Brytyjczyków.

"Bez tytułu" z cyklu WORKSTATIONS, 1987 - 1988 Copyright Anna Fox, Courtesy James Hyman Gallery, Londyn

Anna Fox (1961) – fotografka tworząca pod wpływem amerykańskich nowych kolorystów, znana z badania fenomenu kultury biurowej w drugiej połowie lat 80. (album Workstation,1988). Jest również autorką albumu fotografii z lat 1989–1994 ilustrujących korporacyjne spotkania integracyjne, polegające na grze w paintball i odgrywaniu działań wojennych (Friendly Fire, 1995). Obecnie Fox jest wykładowczynią na University for the Creative Arts w Farnham. W roku 2007 wydana została jej monografia, zatytułowana Anna Fox Photographs 1983–2007 (2007).

Richard Billingham (1970) – zaliczany w poczet Young British Artist, nominowany w 2001 roku do nagrody Turnera, zasłynął cyklem zdjęć, w których sportretował swoją rodzinę mieszkającą w typowym block of flats w miejscowości Cradley Heath. Ray’s Laugh (1996) pokazuje ojca artysty – Raya, bezrobotnego alkoholika oraz chorobliwie otyłą, rozmiłowaną w układaniu puzzli matkę – Liz.

Tom Hunter (1965) – jako pierwszy i jak dotąd jedyny fotograf został uhonorowany wystawą w National Gallery w Londynie (Living in Hell and Other Stories, 2006). Jego fotografie nawiązują do malarstwa Dawnych Mistrzów. Bohaterami zdjęć Huntera są głównie młodzi ludzie o artystycznych aspiracjach zamieszkujący Hackney – wschodnią dzielnicę Londynu. Cykl fotografii Person Uknown Series z 1997 roku łączy kompozycje rodem z obrazów Vermeera van Delft z ukazaniem codziennych czynności wykonywanych przez mieszkańców londyńskich squatów. Fakty z życia. Fotografia brytyjska 1974-1997

Kuratorka: Katy Barron
Koordynator wystawy: Agnieszka Olszewska
Muzeum Narodowe w Krakowie, Gmach Główny, al. 3 Maja 1, Kraków
Ekspozycja: 8 maja–11 lipca 2010 roku
Zwiedzanie wystawy od wtorku do soboty w godzinach: 10.00-18.00, niedziele: 10.00-16.00

Dodaj komentarz

Cytaty


Magazyn

Polecamy

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR