• 2012-02-14

Christoph Schlingensief i jego filmy

Od 21 do 24 lutego 2012 roku | Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia w Gdańsku

Egomania, reż. Christoph Schlingensief, 1986, 84 min

Wyspa bez nadziei. Apokalipsa w krainie Wiecznej Zmarzliny: Tilda Swinton oraz Udo Kier (jako ciotka Diabła) – wizja ostatecznego końcu świata pokazana przez Schlingensiefa. Gdyby miał dziewczynę, ta myśl by odeszła, a złudzenie wraz z nią. Miał dziewczynę, a złudzenie poszło do piekła. Zachwycający wizualnie melodramat o miłości, zazdrości, chciwości, pragnieniu i morderstwie osadzony pomiędzy zaćmieniem Słońca, orkiestrowymi pieśniami i dalekimi odgłosami wzburzonego morza. Nagle ktoś złapał mnie za rękę mówiąc: Jestem Udo Kier. Przyznaję, z początku zupełnie nie wiedziałem, kim jest ten człowiek. Kojarzyłem jedynie jego twarz. Prawdopodobnie z filmu Andy Warhola, Dracula, ale gdy usłyszałem jego imię, nie miałem najmniejszego pojęcia, kim jest. Powiedział: Widziałem twój film [Menu Total] i prawie umarłem ze śmiechu. Bardzo się ucieszyłem, że w końcu spotkałem kogoś, kto mówi, że umierał ze śmiechu na moim filmie. Twarze były tak zniekształcone, że wszystko, co mówiły wydawało mi się prześmieszne. Przysiądziecie się? Więc ja i Tilda usiedliśmy z nim przy stoliku i wspólnie zdecydowaliśmy się zrobić film. Spisaliśmy kontrakt na serwetce o treści: Zrobimy film. Chcieliśmy zacząć zdjęcia w trzy tygodnie później – Christoph Schlingensief

Nagrody i Festiwale:

  • Hofer Filmtage 1986
  • Berlinale 1987, Międzynarodowe Forum Młodego Kina (Internationales Forum des Jungen Films)
Christoph Schlingensief © Filmgalerie 451 (źródło: materiały prasowe)

Christoph Schlingensief © Filmgalerie 451 (źródło: materiały prasowe)

Freakstars 3000, reż. Christoph Schlingensief, 2003, 75 min

Odpowiedź Christopha Schlingensiefa na popularność wszelkiego rodzaju Talent Show. Co jest normalne? A kto tu jest w ogóle nienormalny? Jak działa wózek inwalidzki i kto decyduje, kto na nim siedzi, a kto go popycha? Spośród dziesiątek ochotników czekających na swoją szansę w świecie sławy i pieniędzy, po ostrej konkurencji, na koniec castingu jury wybierze jedynie siedmioro najlepszych. Stworzą on zespół Mutter Sucht Schrauben [dosł. Matka szuka wkręta].

Program Freakstars 3000 prowadzony przez bezwzględne jury, to strach, łzy, agonia i ekstaza od samego początku, aż do końca castingu.Film oparty na 6-odcinkowym telewizyjnym show, łączy w sobie zarówno pokazywany, jak i nieujawniony wcześniej materiał z najbardziej dochodowego programu telewizyjnego, wyprodukowanego przez niemiecką muzyczną stację telewizyjną VIVA! Pośród wyjałowionego repertuaru niemieckiej telewizji, program Freakstars 3000 i jego uczestnicy na nowo odkrywają przed widzem wyczerpane rodzaje programów telewizyjnych jak polityczne talk show i programy o zakupach!
Nagrody i Festiwale:

  • Hofer Filmtage 2003
  • International Film Festival (Międzynarodowy Festiwal Filmu) Rotterdam 2004
Christoph Schlingensief, „Niemiecka masakra piłą mechaniczną” © Filmgalerie 451 (źródło: materiały prasowe)

Christoph Schlingensief, „Niemiecka masakra piłą mechaniczną” © Filmgalerie 451 (źródło: materiały prasowe)

Niemiecka masakra piłą mechaniczną, reż. Christoph Schlingensief, 1990, 60 min

Pełnometrażowy film przedstawiający wywiad z Christophem Schlingensiefem, w którym reżyser opowiada o swoich dziełach filmowych od pierwszych, powstałych na 8 milimetrowej taśmie, aż po Freakstars 3000!

Pierwsza godzina zjednoczenia Niemiec Od otwarcia granic 9 listopada 1989 roku, setki tysięcy mieszkańców Niemiec Wschodnich opuściło swoje poprzednie miejsca zamieszkania. Wielu z nich żyje niezauważenie wśród nas. A 4% nie udało się nigdy przedostać na drugą stronę. Jest to rachunek tragedii, jaka dotknęła grupę mieszkańców Niemiec Wschodnich, a w szczególności Klarę i jej ukochanego Artura. Jest to tym bardziej tragiczne, że oboje byli młodzi i pełni nadziei. Ale nawet gdyby żyli bardzo długo, nie mieliby okazji, ani też prawdopodobnie by nie chcieli, zobaczyć tyle szaleństwa i masakry jak owego dnia. Przychodzą jako przyjaciele, a kończą jako kiełbaski. Wydarzenia tego dnia doprowadziły do odkrycia jednej z najbardziej dziwacznych zbrodni w historii Niemiec, gdzie sześcioosobowa zachodnioniemiecka rodzina z Ruhrpott (wystąpili: Alfred Edel, Volker Spengler, Udo Kier, Susanne Bredehöft, Dietrich Kuhlbrodt & Brigitte Kausch) zmasakrowała grupę emigrantów z NRD. Z gościnnym występem Irm Hermann w roli celnika. Przełomowy film Schlingensiefa, dzięki któremu autor pozostał w świadomości widzów jako jeden z najbardziej niekonwencjonalnych, śmiałych i odkrywczych twórców kina. Nakręcony na wspaniale ziarnistej taśmie 16 mm, w zachwycającym terenie przemysłowym miasta Mülheim an der Ruhr. Film łączy estetykę trashowych horrorów (scenografia – Uli Hanisch, znany z filmów The International, Pachnidło) z eksperymentalnymi korzeniami Schlingensiefa. Krwawy, wrzaskliwy i irytująco satyryczny horror, pełen czarnego humoru politycznego, pokazując wolny rynek jako rynek mięsa. Niemiecka masakra piłą mechaniczną w pełni zasługuje na status kultowego filmu.

Artykuły prasowe:
Brechtowska parabola opracowana przez Tobe Hoopera! (Time Out Film Guide, Nigel Floyd)
Menu Total, reż. Christoph Schlingensief, 1986, 81 min

Mięso, Twoi Rodzice: upiorna parada duchów przeszłości, pełna czarnego humoru. Film wygwizdany na Berlinale 1986! Wim Wenders wyszedł z projekcji po 10 minutach! W filmie wystąpił Helge Schneider, którego soundtrack zalicza się do najlepszych przykładów niemieckiego Cool Jazzu, i ikona nowego kina niemieckiego, rzygający na wszystko Alfred Edel. Teraz wiem, że przeszłość i pokolenie naszych rodziców zostałyby całkowicie pokonane, w sposób całkowicie nienaukowy, ale z determinacją. Teraz problem jest już przeżuty. Pociągały mnie rozwiązania kanibalistyczne akceptowane w przeszłości. W szczególności para Adolf-Joe i Evi The Bearded, którzy pozostali czyści i którzy jako jedyni przeżyli masakrę pożerania i trawienia. Generacja dzieci i mięsa lubi mieć mięso dobrze przyprawione. Aktor, krytyk filmowy, oskarżyciel publiczny Dietrich Kuhlbrodt, po zdjęciach: W filmie Menu Total jest coś dla mnie egzystencjalnego. Jest to historia o małym chłopcu, który morduje całą swoją rodzinę. Oczywiście, gdy film się ukazał wszyscy myśleli, że miałem trudne dzieciństwo. Że mój tata mnie zgwałcił, a nawet gwałcił wielokrotnie przy różnych okazjach i tańczył wokół mnie ubrany w kobiece ciuchy i tak dalej. Jedyne co mogę na ten temat powiedzieć, to to, że jeżeli faktycznie tak było, to ja tego nie pamiętam. Nigdy nie widziałem mojego taty w bieliźnie, ani nic takiego. Nie przypominam sobie też żadnych gwałtów, więc jeżeli miały one miejsce, to byłem zbyt mały, żeby to zapamiętać. Moi dziadkowie też nie byli tego typu ludźmi. Ale gdzieś głęboko we mnie musi znajdować się jakieś mroczne miejsce. Miejsce wygłodniałe takich rzeczy jak to!

Christoph Schlingensief, Christoph Schlingenisef i jego filmy.

Cytaty: Mój najlepszy film (Christoph Schlingensief)

Nagrody i Festiwale:

  • Berlinale 1986, Internationales Forum des Jungen Films

Dodaj komentarz