8th Mózg Festival

Od 15 do 17 listopada 2012 roku | Bydgoszcz

Szábolcs Esztényi to kompozytor, pianista, improwizator i pedagog pochodzenia węgierskiego mieszkający od 1969 roku w Polsce. Studiował grę na fortepianie w klasie Margerity Trombini-Kazuro i kompozycję u Witolda Rudzińskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Jako kompozytor i solista występował w kraju oraz za granicą na wielu festiwalach (m.in. na Warszawskiej Jesieni, Poznańskiej Wiośnie Muzycznej, Warszawskich Spotkaniach Muzycznych, Festiwalu Musica Polonica Nova we Wrocławiu, Biennale Zagreb, Budapesti Zenei Hetek, Donaueschinger Musiktage i wielu innych.

Iwona Mironiuk i Szábolcs Esztényi (źródło: materiały prasowe organizatora)

Iwona Mironiuk i Szábolcs Esztényi (źródło: materiały prasowe organizatora)

Tomasz Pawlicki

Instrumenty: flet, kompozycja, elektronika, instrumenty klawiszowe

Tomasz Pawlicki muzyczną edukację rozpoczął w 1978 roku w Państwowym Liceum Muzycznym im. H. Wieniawskiego w Łodzi, gdzie uzyskał dyplom ukończenia średniej szkoły muzycznej w klasie fletu mgr Lucyny Pławner. Następnie zaczął studia w Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy, którą ukończył w 1989 roku w klasie prof. Andrzeja Łęgowskiego. Pawlicki jest obecnie muzykiem-solistą – flecistą Orkiestry Opery Nova w Bydgoszczy, z którą współpracuje od 1988 roku. Na polu tzw. muzyki klasycznej udzielał się w wielu projektach związanych z działalnością zespołów orkiestrowych, działających w kraju i za granicą. Współpracował z Capellą Bydgostiensis, Toruńską Orkiestrą Kameralną, Warszawską Orkiestrą Kameralną, Filharmonią Pomorską, Filharmonią Bałtycką, Operą Szczecińską, Operą Wrocławską, Teatrem Polskim w Bydgoszczy i innymi. Jako artysta jest związany z wieloma dziedzinami i rodzajami sztuki, nie tylko w rozumieniu czysto muzycznym.

Pawlicki uczestniczy w kolejnych edycjach Mózg Festivalu jako kompozytor i wykonawca (w 2007 roku – kwartet smyczkowy i wizualizacja – Maciek Walczak i Kwartet Pomorski; w 2009 roku projekt autorski Pan Pianino z towarzyszeniem Łukasza Górewicza, Qby Janickiego i Patryka Węcławka). Bierze również udział w projekcie Child Of Classic & Dubstep, zorganizowanym przez WSG i APK w Bydgoszczy, którego pierwszy etap – koncert w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, odbył się w maju 2010 roku. Materiał z tego wydarzenia został zarejestrowany na nośniku DVD. Jest to swoista fuzja muzyki klasycznej i twórczości DJ-ów w zakresie gatunku dubstep. W 2011 roku doszło do spotkania z Arturem Maćkowiakiem – byłym członkiem formacji Something Like Elvis. Owocem spotkania jest album The Duluoz Legend, którego inspiracją są teksty amerykańskiego pisarza Jacka Kerouaca, twórcy epoki Beat Generation.

Muzycy zaprosili do sesji nagraniowej klasyczny kwartet smyczkowy oraz znanego niemieckiego performera – Johannesa Deimlinga. Duet Pawlicki/Maćkowiak wystąpił kilkakrotnie na scenie bydgoskiego Mózgu. Latem 2012 roku miał miejsce występ Tomasza Pawlickiego przed Galerią Handlową Drukarnia zatytułowany Live Act, podczas którego wystąpił w towarzystwie młodego krakowskiego twórcy wizualizacji – Wobixa. Zaprezentowane zostały wówczas najnowsze utwory muzyczne Pawlickiego, których można posłuchać na internetowym SoundCloudzie – m. in. Metalplasm oraz Amplitude Formaline. Obecnie muzyk przygotowuje się do prezentacji nowego materiału inspirowanego twórczością Johna Cage’a, który zostanie wykonany na tegorocznym Mózg Festivalu.

Krzysztof Knittel Quintet (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Knittel Quintet (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Knittel Quintet

Muzycy: Krzysztof Knittel, Yuri Yaremchuk, Aleksey Kruglov, Timo Kämäräinen, Tomek Chołoniewski

Krzysztof Knittel studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie na wydziałach Reżyserii Dźwięku oraz Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki. Od 1973 współpracuje ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia. W 1978 roku pracował w The Center of the Creative and Performing Arts w Buffalo, USA. Realizuje utwory komputerowe i elektroakustyczne, komponuje muzykę dla baletu, teatru, filmu, tworzy instalacje dźwiękowe, pisze utwory na orkiestrę, chóry, zespoły kameralne – między innymi dla Filharmonii Narodowej, NOSPR-u, Orkiestry Kameralnej PR Amadeus, Sinfonii Varsovia, Polskiej Orkiestry Kameralnej, Cameraty Silesia, dla solistów – Elżbiety Chojnackiej, Olgi Pasiecznik (otrzymała nagrodę Orfeusza na Warszawskiej Jesieni za kreację w The Heartpiece – Double Opera skomponowanej wspólnie przez Krzysztofa Knittla i Johna Kinga), Janusza Olejniczaka, Tomasza Stańko i innych. Jako kompozytor i wykonawca swoich utworów koncertował w większości krajów europejskich, w Azji, w Ameryce Północnej i Południowej (m.in. monograficzne koncerty w Brazylii, w Czechach, w Hiszpanii, w Niemczech, w Polsce, w Rosji, na Węgrzech).

Jaremcyuk Jurij Grigorijewicz urodził się w Nowokuźniecku (Rosja). Obecnie żyje w Lwowie na Ukrainie. W 1978 roku ukończył klasę saksofonu Jazz Performance Department w Instytucie Sztuki w Rostowie. Występował w big bandzie Kima Nazaretowa jako instrumentalista. Jaremczuk jest zarówno kompozytorem jak i instrumentalistą. Gra na saksofonie tenorowym, klarnecie, perkusji, pianinie, jest także mistrzem wokalnych performance’ów. Porusza się w obrębie różnych gatunków (free jazz, muzyka współczesna, muzyka improwizowana), wykorzystuje współczesne techniki gry na saksofonie (multifonia, slap, podwójne staccato). Można go rozpoznać po pogodnym dźwięku i energicznej technice. Na swoich solowych koncertach woli łączyć improwizację z użyciem współczesnych technik grania. Jego muzyka ma odpowiedni rytm i melodię, jest przepełniona humorem i filozofią. Jurij Jaremczuk pisał także muzykę dla teatrów, brał udział w wielu awangardowych performance’ach z artystami, aktorami i tancerzami współczesnymi. W różnych projektach występował z wieloma znanymi muzykami jazzowymi.

Aleksiej Kruglov urodził się w obwodzie moskiewskim. Jest rosyjskim saksofonistą i multiinstrumentalistą, kompozytorem, producentem i poetą. Jest jednym z głównych artystów moskiewskiej sceny muzycznej, założycielem zespołu Krugly Band. Prezentuje swoją własną muzykę instrumentalną i reżyseruje spektakle związane z poezją Puszkina, Lermontowa, Majakowskiego, Błoka, Jesienina, Wysockiego itd. Zajmuje się także pisaniem muzyki do filmów. W swoich projektach Aleksiej Kruglov wykorzystuje wiele środków artystycznych takich jak obraz, aluzja, alegoria, metafora i iluzja. Będąc stosunkowo młodym saksofonistą jego osiągnięcia są dość znaczące: jest absolwentem Rosyjskiej Akademii Muzycznej Gnesin, wygrał wiele prestiżowych konkursów w Europie Wschodniej (np. Crystal Note w Rydze, 2000) zarówno jako performer improwizator i kompozytor.

Timo Kämäräinen jest jednym z najbardziej szanowanych i utalentowanych gitarzystów w Finlandii. Nagrywał i występował z zespołam i artystami z najwyższej półki, takimi jak: Hector, Vesa-Matti Loiri, Five Corners Quintet, Pepa Päivinen, Ismo Alanko Säätiö, Sakari Kuosmanen, Husky Rescue, Kaija Koo, Mikko Kuustonen, Jukka Perko, Tuomari Nurmio, Radio Symphony Orchestra, UMO Jazz Orchestra, Severi Pyysalo, Eero Koivistoinen, Olli Ahvenlahti, Jukkis Uotila, Emma Salokoski, Aki Sirkesalo, Leningrad Cowboys i więcej. Występował także jako solista we współczesnych utworach, takich jak: Antagonica Enrica Chapel z estońskim Nyyd Ensemble i 5th Symphony Erkki-Sven Tüür’a z RSO (fińska Radio Symphony Orchestra). Studiował między innymi na Helsinki Pop-Jazz Conservatory oraz na Sibelius Academy Jazz Department. Komponował muzykę do filmów, telewizji, teatrów, własnym sumptem wydał pięć albumów, które zawierają także kolekcję instrumentalnych kompozycji.

Tomek Chołoniewski ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Krakowie. Zajmuje się głównie muzyką improwizowaną. Występował na wielu festiwalach w Polsce i za granicą z wieloma muzykami (m.in. John Butcher, Phil Minton, Frederic Blondy, John Edwards, Le Quan Ninh, Włodzimierz Kiniorski, Jean-Herve Peron, Tomasz Stańko). Występuje również w spektaklu Testament Optymisty w reżyserii Dominiki Knapik w krakowskim teatrze Łaźnia. Chołoniewski Jest twórcą muzyki do filmów animowanych Marty Pajek oraz muzyki do spektaklu Teatr Anatomiczny Teatru Tańca Amareya. Prowadzi również warsztaty muzyczne na Uniwersytecie Dzieci. Właśnie ukazała się jego debiutancka płyta solowa nakładem wydawnictwa Mathka.

Sub Spa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Sub Spa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Sub Spa

Muzycy: Cezary Gapik, Bartłomiej Kuźniak, Marcin Bijak, Maciej Ożóg, Sara Skrajna, Mac Umatik

Sub Spa to audiowizualny salon alternatywnych przyjemności dla wszystkich, którzy nie odnajdują się w solarium i gabinecie odnowy biologicznej. Dźwięk, który drażni i masuje trzewia. Neurobicie obrazem… Sub Spa to projekt łączący działania muzyków i artystów wizualnych od lat pozostających poza wszelkimi nurtami estetycznymi, światopoglądowymi i marketingowymi. Bezkompromisowo poszukują własnych form przyjemności w świecie zhomogenizowanego pseudohedonizmu.

Trivyous Wagon

Marek Pospieszalski: saksofon, klarnet, flet, gramofony, elektronika
Bartłomiej Chmara: gitara, nord rack 2X
Tomasz Sroczyński: skrzypce, NI Maschine
Qba Janicki: perkusja i instrumenty perkusyjne, live sequencing
Risa Takita: taniec butoh
Karolina Jacewicz: wizualizacje

Jeżeli nigdy nie miałeś okazji być w oceanie na głębokości 10000 metrów. Nie sprawdzałeś czym oddycha leśna gleba, relaksując się w pomniejszonej postaci wewnątrz gąbczastej struktury mchu. Nie grałeś w zośkę kroplą górskiej wody, lewitując nad niekończącym się polem rdzawo-żółtych liści albo nie latałeś latającym motocyklem z prędkością 501 km/h przez niekończące się kanały olbrzymiej metropolii, to zrób to i posłuchaj na ten temat od Tirvyousa Wagona, legendarnego estońskiego pisarza, który trafił na świat w wyniku starcia się przedstawicieli przemysłu kolejowego i transportu drogowego. Ewoluując przez lata, porzucił literaturę i przybrał formę kilku postaci, w której na nowo wyraża swoje dawne dzieła. Zbiór spokojnych opowieści przedstawiony zostanie za pośrednictwem wizji, fonii i ruchu wykonywanych na rozbudowanej machinerii analogowej, cyfrowej i cielesnej.

Dodaj komentarz