• 2013-04-17

Praca kobiety nigdy się nie kończy

Od 26 kwietnia do 11 sierpnia 2013 roku | Międzynarodowe Centrum Kultury w Krakowie

Tytuł wystawy nawiązuje do angielskiego przysłowia, rozpowszechnionego zwłaszcza w Ameryce. Myślą przewodnią jest natomiast przedstawienie szeroko potraktowanych prac, czynności domowych i zajęć kobiet, zarówno w ujęciu realistycznym, jak i symboliczno-alegorycznym. Warto prześledzić temat oczami dawnych i obecnych mistrzów – bowiem, jak pisze profesor Inga Iwasiów w katalogu wystawy: Praca kobiet bywa tak niewidoczna, nienazwana, drugoplanowa.

Erwina Ziomkowska, Bez tytułu (torebka), Galeria Zderzak, Kraków

Erwina Ziomkowska, Bez tytułu (torebka), Galeria Zderzak, Kraków

Na wystawie zaprezentowanych zostanie 126 znakomitych grafik od XVI do XIX wieku, które zostaną zestawione z dziełami z XX i XXI wieku. Sztuka współczesna ma stanowić przestrzenny kontrapunkt dla dwuwymiarowych rycin. Ułożona tematycznie wystawa konfrontuje przegląd ról przeznaczonych kobietom w sztuce nowożytnej ze współczesnymi próbami wyrażenia pierwiastka kobiecego, na poziomie estetyki.

Wśród wybranych grafik znajdą się dzieła m.in.: Albrechta Dürera, Rembrandta van Rijn, Petera Paula Rubensa, Williama Hogartha, liczne prace twórców szkoły włoskiej, francuskiej i niderlandzkiej oraz stosunkowo rzadkie prace kobiet-rytowniczek. Będzie to już dziewiąta wystawa graficzna przygotowywana przez MCK we współpracy z Biblioteką Naukową PAU i PAN w Krakowie.

Wśród współczesnych dzieł znajdą się instalacje Małgorzaty Łojko (Symbiozy), prace Tomasza Rogalińskiego (Hodowla) i Erwiny Ziomkowskiej (buty i torebka), dwa gobeliny Anny Jesinowicz-Nguyen (Ja i Nieja), a także rzeźba Aliny Szapocznikow (Koński ogon / Głowa Meksykanki, drewno) zestawiona z pracą Xawerego Dunikowskiego Kobieta brzemienna II (gips).

Erwina Ziomkowska, Bez tytułu (buty), Galeria Zderzak, Kraków

Erwina Ziomkowska, Bez tytułu (buty), Galeria Zderzak, Kraków

Podstawą scenariusza jest zestaw prac graficznych, które podzielone zostały na siedem części tematycznych: Matka, Towarzyszka i sługa, Przedmiot, Muza, Wojowniczka, Wzór dobry, wzór zły oraz Szafarka dobra i zła. Prace współczesne ten ciąg dopełniają, a jednocześnie stawiają przed widzem pytanie, w jaki sposób i w jakich kontekstach te kobiece archetypy pojawiają się współcześnie. Niektóre instalacje wybrano ze względu na ich pracowitą, niekończącą się strukturę. Zamiast klasyki zimnych marmurów i brązu pojawiają się materiały miękkie: futro, szkło, szpilki, papierowe blaszki, wełna, cierpliwie modelowane drewno i glina.

W pierwszej Sali, oprócz oczywistych przedstawień matki-ziemi, Ewy – pierwszej kobiety i Marii – matki Jezusa, znajdziemy m.in. rycinę pt. Alegoria miłości macierzyńskiej. Grafika podobno nawiązuje do prawdziwego zdarzenia, gdy matce udało się wyrwać swoje dziecko z paszczy lwa. Temat zamyka współczesna instalacja Małgorzaty Łojko. Jak mówi dr Anna Olszewska: Tutaj praca artystki sprawdza konotacje pierwiastka żeńskiego z podarwinowską wizją ekspansywnej i ślepej natury.

Anna Jesinowicz-Nguyen, „Nieja” (własność artystki)

Anna Jesinowicz-Nguyen, „Nieja” (własność artystki)

Drugi (najobszerniejszy) dział gromadzi grafiki, na których przedstawione zostały zajęcia kobiet: zielarstwo, przędzenie, sprzedawanie zapałek, praca służącej. Współczesna instalacja Hodowla Tomasza Rogalińskiego przewrotnie dopełnia obrazu tej codziennej zapobiegliwości. W tej części znajdziemy jedną z najcenniejszych prac na wystawie – Smażącą ciastka Rembrandta – pokazującą uliczną scenkę rodzajową.

Tytuł trzeciego działu – Przedmiot – odnosi się zarówno do kobiety jako przedmiotu pożądania, jak i do jej przedmiotowego traktowania. Pokazane tu są m.in.: znakomity drzeworyt Jeghera wg. Rubensa Zuzanna i starcy, Niedobrana para wg J.B. Isabeya, czy para symbolicznych rycin Miłość azjatycka i europejska P.H. Basana wg C. Eisena. Towarzyszą im, nabijane kilogramami szpilek, buty i torebka – akcesoria prawdziwej współczesnej damy wykonane przez Erwinę Ziomkowską.

Rembrandt van Rijn, „Stara żebraczka z tykwą” (ze zbiorów Gabinetu Rycin Biblioteki Naukowej PAU i PAN w Krakowie)

Rembrandt van Rijn, „Stara żebraczka z tykwą” (ze zbiorów Gabinetu Rycin Biblioteki Naukowej PAU i PAN w Krakowie)

W czwartej części zatytułowanej Muza można znaleźć zarówno przedstawienia półnagiej kobiety jako personifikacji nauk (C. Drebbel wg. H. Goltziusa Siedem sztuk wyzwolonych), jak i modelki inspirującej artystów (bezcenna rycina Rembrandta Saskia z perłami we włosach). Harda Meksykanka, w parze z kobietą brzemienną – dwa popiersia autorstwa Szapocznikow i Dunikowskiego – przypominają jak różna może być natura takiej muzy. Znajdziemy tu także prace przedstawiające artystki (portret malarki Angeliki Kaufmann i jej grafika Safona inspirowana przez Miłość pisze odę do Wenus), a także rzadki przykład portretu – szesnastowieczną uczoną, malarkę i entomolożkę Marię Sibyllę Merian (J. Houbraken wg G. Gsella).

Louis Surugue wg J.F. de Troy, „Ozdoba duszy i ciała” (ze zbiorów Gabinetu Rycin Biblioteki Naukowej PAU i PAN w Krakowie)

Louis Surugue wg J.F. de Troy, „Ozdoba duszy i ciała” (ze zbiorów Gabinetu Rycin Biblioteki Naukowej PAU i PAN w Krakowie)

Wojowniczka prezentuje archetypy antyczne (Minerwa, Amazonki) i postacie bohaterek (przedstawienie Joanny d’Arc wg słynnej rzeźby księżniczki Marie d’Orléan). Dział szósty – Wzór dobry, wzór zły – przybliża bohaterki historyczne i chrześcijańskie. Ciekawość powinna wzbudzić szesnastowieczna anonimowa rycina Wzór cnotliwej żony – w głowę przedstawionej kobiety wmontowany jest klucz do nakręcania… Tuż obok eksponowane są dwa gobeliny autorstwa Anny Jesinowicz-Nguyen, z których wyłania się twarz o spokojnych rysach. Jedna utkana jest z linii, druga – z punktów, obie są niezwykle graficzne w charakterze.

Ostatnia część wystawy, zatytułowana Szafarki dobra i zła, gromadzi tak wybitne prace jak Czarownica i wielokrotnie interpretowana Wielka Fortuna Dürera oraz Trzy gracje i Caritas Romana wg Rubensa.

Koncepcja wystawy: dr Karolina Grodziska
Scenariusz: Magdalena Adamska, dr Karolina Grodziska
Wybór prac współczesnych: dr Anna Olszewska
Kuratorka wystawy: Magdalena Adamska
Koordynator wystawy: Regina Pytlik
Aranżacja wystawy: Maria Paszkowska
Organizator wystawy: Międzynarodowe Centrum Kultury

Praca kobiety nigdy się nie kończy
Wystawę będzie można oglądać od 26 kwietnia do 11 sierpnia 2013 roku
Międzynarodowe Centrum Kultury
Rynek Główny 25
Kraków

Dodaj komentarz

Cytaty


Magazyn

Polecamy

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR