• 2014-06-25

Gałgan, reż. Ewelina Marciniak

27 czerwca 2014 roku | Wrocławski Teatr Współczesny

Dwójka aktorów wciąga nas w środek przedstawienia o widzeniu i nie-widzeniu, ujawnianiu i pomijaniu, przywoływaniu i wypieraniu. O pamięci. W ich wspomnienie rodzinne łatwo zacząć bezwiednie wlewać własne wspomnienia, również te, które chcielibyśmy zapomnieć. Niestety opanowanie sztuki zapominania jest trudniejsze niż to, czego nauczyliśmy się na początku – sztuki zapamiętywania. Za dużo już wiemy.

„Gałgan", reż. Ewelina Marciniak, fot. Tomasz Żurek (źródło: materiały prasowe organizatora)

„Gałgan", reż. Ewelina Marciniak, fot. Tomasz Żurek (źródło: materiały prasowe organizatora)

Siostra z niewidomym bratem snują muzyczno-kryminalną opowieść o domu rodzinnym. O mamie, która pewnego dnia została znaleziona na kuchennej podłodze martwa i tacie, który pojawił się, aby opiekować się osieroconymi dziećmi, lecz był dla nich kimś obcym, znanym tylko z nazwy, nie z imienia.

Rodzeństwo nieustannie konstruuje opowieść o przeszłości. Z czasem tracimy rozeznanie czy traumatyczna relacja jest prawdziwa, czy to gra fantazji uruchomiona po to, aby sprawdzić na nas własną wiarygodność, umiejętność przeforsowania istotnej dla siebie wersji przeszłości.

„Gałgan", reż. Ewelina Marciniak, fot. Tomasz Żurek (źródło: materiały prasowe organizatora)

„Gałgan", reż. Ewelina Marciniak, fot. Tomasz Żurek (źródło: materiały prasowe organizatora)

Pierwsze było spotkanie z książkami Draaismy. Najpierw z Machiną metafor. To była książka o pamięci. A potem przeczytałam Fabrykę nostalgii o tym, jak w miarę upływu lat inaczej pamiętamy pewne rzeczy, jak na starość dokładnie pamiętamy nasze dzieciństwo, a zapominamy to, co zdarzyło się wczoraj. To mnie bardzo zainteresowało. (…) Zaczęłam czytać inne jego książki, trafiłam na Księgę zapominania, po której już wiedziałam, że chcę zajmować się pamięcią, pamięcią i jeszcze raz pamięcią w takiej perspektywie, jak Douwe Draaisma ją prezentuje. (…) Bardzo tęskniłam za kryminałem. Zaczęłam pracę w teatrze Zbrodnią – kryminalną historią Gombrowiczowską. Zabawa w kryminał bardzo mi się podoba i teraz, po dwóch latach doświadczenia w teatrze, wracam do tego gatunku. Jednak dziś smakuje on już troszkę inaczej.

Ewelina Marciniak

Ewelina Marciniak, fot. Filip Ćwik (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ewelina Marciniak, fot. Filip Ćwik (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ewelina Marciniak – absolwentka reżyserii krakowskiej PWST, europeistyki na UJ, absolwentka dramatologii na UJ. Wyreżyserowała: w Starym Teatrze w Krakowie Wynajem na podstawie tekstu Nisa-Momme Stockmanna, Proces Berentyzacji w ramach Dni Dramaturgii w Teatrze im. Szaniawskiego w Wałbrzychu, w TR Warszawa czytanie tekstu Ann-Christin Focke Zarys historii miłosnej, Mocarza Stanisława Brzozowskiego w Instytucie Teatralnym.

Strony: 1 2

Dodaj komentarz

Cytaty


Magazyn

Polecamy

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR