• 2015-11-26

jest / nie ma

Od 27 listopada 2015 roku do 4 stycznia 2016 roku | Muzeum Współczesne Wrocław

Wystawa jest / nie ma składa się z prac zrealizowanych w różnym czasie – począwszy od prac Anny Kutery z roku 1978 aż po prace Wojciecha Pukocza i Toma Swobody, które powstały w ciągu ostatnich dwóch–trzech lat. Zebrane dzieła charakteryzuje zróżnicowanie formalne, odmienność strategii zawłaszczania przestrzeni i uwagi widza, a także racja zaistnienia. Eksponując je we wnętrzach Muzeum Współczesnego Wrocław, organizatorzy proponują namysł nad prowadzonymi w różnym tempie indywidualnymi narracjami, nad pytaniami na temat (nie)przewidywalności, własnego życia, inicjowanych procesów oraz skonfrontowanie się z próbami uchwycenia, przyłapania na gorącym uczynku obecności lub nieobecności opisanej w tradycji judeochrześcijańskiej siły sprawczej świata.

Kasia Kmita, „Dawne Kina Wrocławia. Kino Lwów”, 2013 (źródło: materiały prasowe)

Kasia Kmita, „Dawne Kina Wrocławia. Kino Lwów”, 2013 (źródło: materiały prasowe)

Akcentując wielogłos tej kolekcji, organizatorzy akcentują jej zwrócenie ku sobie. Pytają o istotę kolekcjonowania, kupowania sztuki, o przebieg procesów, które uruchamia decyzja o zakupie i włączeniu do kolekcji określonej grupy prac. Zaistnienie w tym samym miejscu i czasie wybranych dzieł to rezultat pracy gremiów i komisji Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Ten wyraźnie oczywisty, jak najbardziej niezbędny, cicho szumiący w tle mechanizm włączania, pozyskiwania kolejnych elementów zbioru stał się dla kuratorów wystawy interesującym przyczynkiem do nakreślonego delikatną kreską studium na temat idei muzeum, mechanizmu organizującego wyobrażenia o tym, czym jest sztuka.

Michał Grzegorzek, Iwona Kałuża, Tu się to dzieje [JEST/NIE MA]
(fragment artykułu z Jednodniówki Muzeum Współczesnego Wrocław towarzyszącej wystawie jest / nie ma):

Klepsydra

W 2009 roku, na dwa tygodnie przed śmiercią i dwa lata przed otwarciem Muzeum Współczesnego Wrocław, Stanisław Dróżdż za sprawą swojego monumentalnego muralu zamienił poniemiecki schron przeciwlotniczy w dzieło sztuki. Integralność pracy i obiektu architektonicznego, nierozerwalność artefaktu i miejsca, w którym jest ono prezentowane, w symboliczny sposób oddaje rolę, jaką MWW pełni. Instytucja, poza działalnością wystawienniczą, edukacyjną i wydawniczą, od początku swojego istnienia zajmuje się również tworzeniem kolekcji sztuki współczesnej Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Finansowanie, promowanie i upowszechnianie – konsekwentne budowanie kolekcji i prezentowanie widzom tego, co było – jest i będzie najcenniejsze we współczesnej sztuce.

Kolekcja DTZSP składa się z dzieł wykonanych różną techniką: malarstwo, rzeźba, nowe media czy instalacje przestrzenne. Ta różnorodność w świadomy sposób pokazuje najbardziej aktualne zjawiska oraz idee współczesności, które oscylują pomiędzy nałożonymi granicami czasowymi, czyli latami 60. XX wieku, a dziełami najnowszymi.

Anna Kutera, „Na przejeździe kolejowym”, 1978 (źródło: materiały prasowe)

Anna Kutera, „Na przejeździe kolejowym”, 1978 (źródło: materiały prasowe)

Jest / Nie ma

Na przestrzeni ostatnich lat kolekcja Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych powiększyła swoje zbiory o prace znaczącej liczby polskich artystów. Jak pisze Przemek Pintal w tekście anonsującym program wystawy, rozległość zainteresowań członków komisji artystycznej i zakupowej DTZSP oraz wymienność składu tych gremiów skutkuje tworzeniem kolekcji niezwykle bogatej, wielopostaciowej, ale przy tym niejednolitej:

[…] akcentując wielogłos tej kolekcji, podkreślamy jej zwrócenie ku sobie. Pytamy o istotę kolekcjonowania, kupowania sztuki, o przebieg procesów, które uruchamia decyzja o zakupie i włączeniu do kolekcji określonej grupy prac. Zafunkcjonowanie w tym samym miejscu i czasie wybranych dzieł to rezultat pracy gremiów i komisji Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Ten wyraźnie oczywisty, jak najbardziej niezbędny, cicho szumiący w tle mechanizm włączania, pozyskiwania kolejnych elementów zbioru stał się dla kuratorów wystawy interesującym przyczynkiem do nakreślonego delikatną kreską studium na temat idei muzeum, mechanizmu organizującego nasze wyobrażenia o tym, czym jest sztuka i czym są kolekcje oraz muzea dzisiaj.

Prezentacja wszystkich dzieł na zbliżającej się wystawie byłaby oczywiście przedsięwzięciem karkołomnym i, czego jesteśmy pewni, skazałaby wymowę poszczególnych prac na niezrozumienie. Wystawa pt. jest / nie ma, która stanowi podsumowanie ostatniego cyklu zakupów z lat 2014 i 2015, prezentuje więc wybór prac zrealizowanych w różnym czasie ‒ począwszy od prac Anny Kutery z roku 1978 aż po prace Wojciecha Pukocza i Toma Swobody, które powstały w ciągu ostatnich trzech lat. Eksponując je w wnętrzach Muzeum Współczesnego Wrocław, proponujemy namysł nad prowadzonymi w różnym tempie, indywidualnymi narracjami i ich wzajemnym współistnieniem w ramach kolekcji.

Wojciech Pukocz, Bez tytułu, 2014 (źródło: materiały prasowe)

Wojciech Pukocz, Bez tytułu, 2014 (źródło: materiały prasowe)

Interesujące dla kuratorów stało się, iż fakt zaistnienia określonej pracy, zarówno w wymiarze idei, jak i fizycznej realizacji, zdradza przede wszystkim poczucie braku. To, co „jest” ujawnia to, czego „nie ma”. Zarówno prywatne, jak i zbiorowe doświadczenie staje się płaszczyzną do dyskusji o niemożliwości i niespełnieniu. Prace obnażają kruchość współczesnej kondycji człowieka, umowność moralnych granic, zacinające się strategie. Język zdaje się być systemem pustych znaków, nieudolnie wysyłanych wiadomości. Miasto/państwo/świat wypełnione jest płonnymi obietnicami, a nowoczesne technologie to smycz.

To nie pesymizm lub malkontenctwo. Prace artystów to kod, który w symboliczny sposób pojawia się w miejscu braku. Próbuje wypełnić lukę, opowiadając o niej, naśmiewając się z niej, wytykając palcem.

Proponowane przez nas odczytanie poszczególnych prac i całego zamysłu wystawy jest tylko jednym z wielu wariantów. Być może odnajdą Państwo w niej coś radośniejszego, coś, co mimo wszystko daje nadzieję. To, co się tu dzieje, jest przecież impulsem do ważnego działania artystycznego.

Janek Simon, Bez tytułu, 2007, fot. Marek Gardulski, dzięki uprzejmości Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie (źródło: materiały prasowe)

Janek Simon, Bez tytułu, 2007, fot. Marek Gardulski, dzięki uprzejmości Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie (źródło: materiały prasowe)

Kuratorzy wystawy: Przemek Pintal, Michał Grzegorzek
Współpraca: Iwona Kałuża
Scenografia wystawy: Hubert Kielan
Artyści: Wojtek Doroszuk, Anna Kutera, Katarzyna Kmita, Leszek Knaflewski, Wojciech Pukocz, Janek Simon, Tom Swoboda, Urszula Wilk

jest / nie ma
Od 27 listopada 2015 roku do 4 stycznia 2016 roku
Muzeum Współczesne Wrocław

Dodaj komentarz

Cytaty


Magazyn

Polecamy

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR