• 2016-04-14

Orońsko. 17 km w linii prostej

Od 22 kwietnia do 30 lipca 2016 roku | Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu

Wystawa została przygotowana przez Centrum Rzeźby Polskiej na bazie swojej kolekcji i prac artystów z nią związanych. Spośród blisko 2000 dzieł wybrano kilkadziesiąt rzeźb, obiektów i instalacji artystów różnych generacji. Po prezentacji zatytułowanej Inny świat, która odbyła się zimą tego roku w Galerii BWA w Ostrowcu Świętokrzyskim, obecna wystawa jest drugą próbą spojrzenia na orońskie zbiory dokonaną przez nową dyrektor Eulalię Domanowską.

Natalia Lach-Lachowicz, „Banan”, 1974/1995 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Natalia Lach-Lachowicz, „Banan”, 1974/1995 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Orońska kolekcja rzeźby była budowana przez ostatnie 30 lat przez kolejnych dyrektorów artystycznych instytucji: Jana St. Wojciechowskiego, Lecha Karwowskiego i Mariusza Knorowskiego, a także artystów i środowisko rzeźbiarskie. Znajdziemy w niej przykłady rzeźby polskiej od początku XX wieku po czasy współczesne. Najstarsze dzieła pochodzą z pierwszej dekady minionego stulecia. Są to dzieła klasyków – Konstantego Laszczki i Stanisława Ostrowskiego. Z dwudziestolecia międzywojennego posiadamy prace tak znakomitych artystów jak Katarzyna Kobro, Maria Jarema czy August Zamoyski.

Powojenne czasy przynoszą ekspresyjne przykłady twórczości Zofii Woźnej, Bronisława Chromego czy Józefa Szajny. Kolejne eksponaty z lat 60. i 70. – Jerzego Jarnuszkiewicza, Barbary Zbrożyny, Magdaleny Więcek – ukazują zwrot ku nowoczesności. Pojawiają się przykłady rzeźby abstrakcyjnej i konceptualnej, ale dominującą tendencją polskiej sztuki pozostaje figuracja. Centrum posiada także dzieła artystów czerpiących z tradycji sztuki ludowej i związanych z zakopiańską Szkołą Kenara, jak Stanisław Kulon, Antoni Rząsa i Władysław Hasior. Kolejną grupę stanowią prace abstrakcyjne, organiczne bądź geometryczne, m.in. Edwarda Łazikowskiego, Antoniego Starczewskiego czy Macieja Szańkowskiego.

Magdalena Abakanowicz, „Postacie kroczące”, 1999, własność artystki (źródło: materiały prasowe organizatora)

Magdalena Abakanowicz, „Postacie kroczące”, 1999, własność artystki (źródło: materiały prasowe organizatora)

W Orońsku pod koniec ubiegłego wieku pracuje wybitna polska artystka Magdalena Abakanowicz. W Galerii Wozownia można zobaczyć jej stale prezentowaną pracę Ukon z cyklu Gry wojenne wykonaną w 1995 roku. Natomiast na obecnej wystawie pokazujemy Kroczących – grupę postaci wykonaną w charakterystycznym dla Abakanowicz materiale, tkaninie jutowej utwardzanej żywicą.

Sylwester Ambroziak, z cyklu „Niewiniątka”, 2009 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Sylwester Ambroziak, z cyklu „Niewiniątka”, 2009 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Przemiany polityczne w kraju powodują też zmiany w sztuce po 1989 roku. Pojawiają się tendencje postmodernistyczne i nowa ekspresja. Do Orońska trafiają uczestnicy grupy Neue Bieriemiennost. W zbiorach reprezentują ją prace Marka Kijewskiego, Mirosława Filonika i Mirosława Bałki. Tutaj nieco później pracuje Sylwester Ambroziak. W latach 90. organizowane są warsztaty, na których pojawia się Grzegorz Kowalski wraz ze swoją słynną Kowalnią. Silne osobowości twórcze zdominowały polską scenę artystyczną, inicjując nurt sztuki krytycznej, mocno angażującej twórcę i widza w dialog społeczno-polityczny. Dołączyli do nich artyści z innych środowisk, uprawiający podobny nurt. W kolekcji reprezentują go dzieła Grzegorza Klamana, Roberta Rumasa i Doroty Nieznalskiej. Z tego czasu pochodzi też niewielkich rozmiarów ceramiczny autoportret Pawła Althamera. Centrum posiada sporą grupę prac rzeźbiarskiego duetu Marek Kijewski i Małgorzata Malinowska „Kocur”, którzy od 1996 roku pracują razem aż do śmierci artysty w 2007 roku. Ich twórczość inspirowana pop-artem jest najdobitniejszym przykładem jego wykorzystania w polskiej sztuce w dobie postmodernistycznych poszukiwań i reakcji na nową rzeczywistość i nową sytuację ekonomiczno-kulturową kształtującą się w naszym kraju od wczesnych lat 90.

Michalina Bigaj, „Kochająca naturę Diana”, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Michalina Bigaj, „Kochająca naturę Diana”, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Strony: 1 2

Dodaj komentarz

Cytaty


Magazyn

Polecamy

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR